Voorwoord

Het gebeurde in de vorige eeuw, maar het lijkt nog veel langer geleden. Dat gevoel bekroop me toen ik de foto’s en teksten zag die Wim van Noort in dit fraaie boek heeft gebundeld. Hij vroeg me het voorwoord te schrijven voor het jaarboek 1981, omdat ik van 1976 tot 1990 de redactie van de Leidse Courant mocht aanvoeren.
Het waren bijzondere jaren met een bijzondere redactie van dertien redactieleden en vele tientallen medewerkers die per stukje werden afgerekend. Het schrijvende team werd gesteund door drie fotografen die op freelance basis hun bijdragen leverden. Het redactieteam was vooral jeugdig eigenwijs, bijzonder actief en zeer getalenteerd.  Hoewel de artikelen destijds maar bij uitzondering werden ondertekend, herken je in dit jaarboek auteurs, van wie er velen nog steeds en soms op uitzonderlijk niveau in het journalistieke metier actief zijn.
Je leest het boek in één adem uit, om er later telkens naar terug te grijpen. Vaak zijn de onderwerpen nog steeds actueel. De Breestraat bijvoorbeeld die voor verkeer uit beide richtingen wordt heropend. Deze verkeersader door het centrum was lange tijd gesloten geweest wegens de aanleg van een nieuw riool. Daartoe werd het wegdek  tot een diepte van zeker zes meter uitgegraven, voldoende dus om een dubbeldikke metrolijn in onder te brengen, maar daar werd toen nog nauwelijks aan gedacht. Opvallend was de sluiting van de Adler fabrieken aan de Rooseveltstraat, de een na grootste werkgever van de stad. Vierhonderd gezinnen raakten brodeloos, omdat de afzet van mechanische (!) schrijfmachines stagneerde.  Humor is er ook. Wat te denken over het relaas van André Cambier, de Leidse frietkunstenaar die patatologen opleidt in een studiecentrum boven de snackbar.
Leiden lijkt in 1981 het bruisende middelpunt van Nederland. Met activiteiten als Leiden Modestad in de Stadsgehoorzaal, de opening van de bibliotheek aan de Nieuwstraat door Beatrix met een heus rookbommetje, het pretentieuze evenement Airrail in de Menken Ijshal en het 10-jarig bestaan van discotheek de Koets-o-theek. Ook is er de Woon Ideaal Beurs en de Leidato in de Groenoordhallen en we noteren het laatste faillissement van superslager Eimert Teekens.
Het kan niet op. Het absolute hoogtepunt is echter de nieuwste single van Rubberen Robbie. Die komt van niets op plaats veertien binnen op de vaderlandse hitlijsten. De titel luidt: ‘de Nederlandse Sterre strale overal’.
Ik weet het zeker: er is na 1981 nooit meer een jaar met zoveel nieuws geweest.
Willem Buijteweg